Blanx Med Anty-Osad BlanX Med Anty-Osad to wybielająco-ochronna pasta do zębów, nazywana także Odplamiaczem BlanX, na bazie naturalnych wyciagów z porostu islandzkiego. Regularne, codzienne stosowanie pasty pozwala usunąć osady po kawie, papierosach oraz przebarwienia zębów. By Twoje zęby były zawsze białe. Nowa pasta BlanX Anty-Osad usuwa ze szkliwa plamy i przebarwienia wywołane dymem tytoniowym, pokarmami, napojami oraz kamień nazębny. Unikalny skład z zawartością porostów i mikroproszku z bambusa został stworzony specjalnie po to, by przywrócić zębom ich naturalną biel. Intensywny naturalny zapach daje natychmiastowe uczucie świeżości, podczas gdy aktywne składniki skutecznie zapobiegają tworzeniu się osadu i kamienia zazębnego. Do codziennego stosowania Pojemność 75ml

Jak powstała pasta BlanX Med Anty-Osad Dawno temu, podczas wyprawy na Arktykę, grupa amerykańskih naukowców zauważyła u zamieszkujących tamte rejony ludzi wspaniałą biel zębów. Biel ta wynikała z faktu, iż pocierali oni zęby drobinami porostów. Podczas przeprowadzonych w następstwie tego tego odkrycia badań, badacze wyodrębnili, z wyciągu z tychże porostów, substancję, która szczególnie aktywnie i skutecznie niszczy powodujące próchnicę zębów bakterie oraz eliminuje tworzące się na zębach plamy. Kolor Zębów W klinicznej ocenie zdrowego, nieprzebarwionego zęba jego barwa jest wypadkową koloru szkliwa i zębiny. Jednak permanentna adhezja i penetracja barwników- pochodzących z żywności (kawa, herbata, czerwone wino), dymu nikotynowego czy leków-pod powierzchnię warstwy szkliwa nieuchronnie zmienia fizjologiczna barwę zębów. W konsekwencji realny kolor zębów jest wynikiem kombinacji barwników "przebarwiających" oraz właściwego dla danego pacjenta koloru zębów. Jakie rozróżniamy rodzaje przebarwień i jaka jest ich etiologia? Ze względu na etiologię i lokalizację barwników wywołujących niekorzystne zmiany estetyczne koloru zębów rozróżnia się przebarwienia zewnątrz i wewnątrzpochodne. Do przebarwień zewnątrzpochodnych należy zaliczyć: przebarwienia powstałe w wyniku spożywania napojów takich jak: kawa, herbata, czerwone wino, przebarwienia powstałe pod wpływem nikotyny, chlorheksydyny oraz przebarwienia związane z obecnością metali (nikiel, żelazo czy miedź). Z kolei przebarwienia wewnątrzpochodne związane są z obecnością barwników w szkliwie lub w zębinie. Do przebarwień wewnątrzpochodnych zalicza się przebarwienia powstałe w wyniku terapii środkami farmakologicznymi (np. tetracyklinami lub niektórymi antybiotykami o działaniu przeciwtrądzikowym) oraz przebarwienia pourazowe związane z degradacją produktów rozpadu krwi zgromadzonych w zębinie. Odrębną kategorię tworzą przebarwienia zębów spowodowane nieprawidłowościami strukturalnymi budowy szkliwa i zębiny (fluoroza; "szkliwo plackowate"). Nie wolno zapominać także o całym katalogu przebarwień związanych ze zmianami degeneracyjnymi i procesem starzenia się organizmu ( jest to m.in. związane z osłabieniem mechanicznej integralności szkliwa i pojawieniem się coraz to większych mikropęknięć i defektów, co sprawia, że barwniki lepiej penetrują do głębszych struktur zębów powodując niekorzystne zmiany estetyczne koloru zębów).