Blanx Med Ani-Age

Czy wiesz, że Twoje zęby starzeją się podobnie jak kości, stawy czy skóra ? Szkliwo zębów jest stale narażone na działanie kwasów i dlatego traci składniki mineralne - jony wapnia, fluoru i fosforanów, które rozpuszczają się w ślinie. W wyniku tego procesu szkliwo słabnie zmieniając się we wrażliwą, porowatą siateczkę, którą łatwo atakuje próchnica. Obecność minerałów wspomaga leczenie i wzmacnia szkliwo, zapobiegając starzeniu się zębów.

BLANX Anti-Age zapobiega starzeniu się zębów. Zawiera specjalnie dobrany kompleks oligopierwiastków mineralnych hamujących demineralizację i wspomagających odbudowę ubytków w szkliwie. Aktywny składnik wybielający (wyciąg z porostu islandzkiego) w żadnym wypadku nie uszkodzi szkliwa, a dodatkowo ochroni zęby przed próchnicą.

Zęby można chronić przed upływem czasu. Regularne stosowanie pasty BlanX Anti-Age zapewnia odpowiednie działanie anti-age (przeciwstarzeniowe), dzięki czemu zęby pozostają mocne, a szkliwo na przekór upływowi lat zostaje wzmocnione.

Dzięki dodatkowej formule wybielającej pasta Anti-Age pomoże usunąć niechciane przebarwienia szkliwa po kawie, nikotynie czy winie.

BlanX Anti-Age wybielająca pasta dla osób po 35 roku życia.

Pojemność 75ml

Jak powstała pasta BlanX Med

Dawno temu, podczas wyprawy na Arktykę, grupa amerykańskih naukowców zauważyła u zamieszkujących tamte rejony ludzi wspaniałą biel zębów. Biel ta wynikała z faktu, iż pocierali oni zęby drobinami porostów. Podczas przeprowadzonych w następstwie tego tego odkrycia badań, badacze wyodrębnili, z wyciągu z tychże porostów, substancję, która szczególnie aktywnie i skutecznie niszczy powodujące próchnicę zębów bakterie oraz eliminuje tworzące się na zębach plamy.

Kolor Zębów

W klinicznej ocenie zdrowego, nieprzebarwionego zęba jego barwa jest wypadkową koloru szkliwa i zębiny. Jednak permanentna adhezja i penetracja barwników- pochodzących z żywności (kawa, herbata, czerwone wino), dymu nikotynowego czy leków-pod powierzchnię warstwy szkliwa nieuchronnie zmienia fizjologiczna barwę zębów. W konsekwencji realny kolor zębów jest wynikiem kombinacji barwników "przebarwiających" oraz właściwego dla danego pacjenta koloru zębów.

Jakie rozróżniamy rodzaje przebarwień i jaka jest ich etiologia?

Ze względu na etiologię i lokalizację barwników wywołujących niekorzystne zmiany estetyczne koloru zębów rozróżnia się przebarwienia zewnątrz i wewnątrzpochodne.

Do przebarwień zewnątrzpochodnych należy zaliczyć: przebarwienia powstałe w wyniku spożywania napojów takich jak: kawa, herbata, czerwone wino, przebarwienia powstałe pod wpływem nikotyny, chlorheksydyny oraz przebarwienia związane z obecnością metali (nikiel, żelazo czy miedź).

Z kolei przebarwienia wewnątrzpochodne związane są z obecnością barwników w szkliwie lub w zębinie. Do przebarwień wewnątrzpochodnych zalicza się przebarwienia powstałe w wyniku terapii środkami farmakologicznymi (np. tetracyklinami lub niektórymi antybiotykami o działaniu przeciwtrądzikowym) oraz przebarwienia pourazowe związane z degradacją produktów rozpadu krwi zgromadzonych w zębinie.

Odrębną kategorię tworzą przebarwienia zębów spowodowane nieprawidłowościami strukturalnymi budowy szkliwa i zębiny (fluoroza; "szkliwo plackowate").

Nie wolno zapominać także o całym katalogu przebarwień związanych ze zmianami degeneracyjnymi i procesem starzenia się organizmu ( jest to m.in. związane z osłabieniem mechanicznej integralności szkliwa i pojawieniem się coraz to większych mikropęknięć i defektów, co sprawia, że barwniki lepiej penetrują do głębszych struktur zębów powodując niekorzystne zmiany estetyczne koloru zębów).