Blanx Med Classic

BlanX Med Classic to pierwsza wybielająca pasta na bazie naturalnych składników nie ścierająca szkliwa zębowego. Usuwa przebarwienia osadowe po kawie, herbacie, nikotynie, coli, czerwonym winie, przebarwienia spowodowane odkładaniem się płytki bakteryjnej oraz redukuje przebarwienia pod powierzchnią szkliwa. BlanX Classic dzięki równoczesnemu działaniu dwóch jonów fluoru oraz wyciągu z porostu islandzkiego zapewnia optymalną ochronę i pielęgnację zębów. Dodatkowo pasta BlanX Classic zapobiega stanom zapalnym dziąseł oraz osadzaniu się kamienia nazębnego, wzmacnia szkliwo i chroni przed próchnicą.

Pojemność 100ml

Jak powstała pasta BlanX Med

Dawno temu, podczas wyprawy na Arktykę, grupa amerykańskih naukowców zauważyła u zamieszkujących tamte rejony ludzi wspaniałą biel zębów. Biel ta wynikała z faktu, iż pocierali oni zęby drobinami porostów. Podczas przeprowadzonych w następstwie tego tego odkrycia badań, badacze wyodrębnili, z wyciągu z tychże porostów, substancję, która szczególnie aktywnie i skutecznie niszczy powodujące próchnicę zębów bakterie oraz eliminuje tworzące się na zębach plamy.

Kolor Zębów

W klinicznej ocenie zdrowego, nieprzebarwionego zęba jego barwa jest wypadkową koloru szkliwa i zębiny. Jednak permanentna adhezja i penetracja barwników- pochodzących z żywności (kawa, herbata, czerwone wino), dymu nikotynowego czy leków-pod powierzchnię warstwy szkliwa nieuchronnie zmienia fizjologiczna barwę zębów. W konsekwencji realny kolor zębów jest wynikiem kombinacji barwników "przebarwiających" oraz właściwego dla danego pacjenta koloru zębów.

Jakie rozróżniamy rodzaje przebarwień i jaka jest ich etiologia?

Ze względu na etiologię i lokalizację barwników wywołujących niekorzystne zmiany estetyczne koloru zębów rozróżnia się przebarwienia zewnątrz i wewnątrzpochodne.

Do przebarwień zewnątrzpochodnych należy zaliczyć: przebarwienia powstałe w wyniku spożywania napojów takich jak: kawa, herbata, czerwone wino, przebarwienia powstałe pod wpływem nikotyny, chlorheksydyny oraz przebarwienia związane z obecnością metali (nikiel, żelazo czy miedź).

Z kolei przebarwienia wewnątrzpochodne związane są z obecnością barwników w szkliwie lub w zębinie. Do przebarwień wewnątrzpochodnych zalicza się przebarwienia powstałe w wyniku terapii środkami farmakologicznymi (np. tetracyklinami lub niektórymi antybiotykami o działaniu przeciwtrądzikowym) oraz przebarwienia pourazowe związane z degradacją produktów rozpadu krwi zgromadzonych w zębinie.

Odrębną kategorię tworzą przebarwienia zębów spowodowane nieprawidłowościami strukturalnymi budowy szkliwa i zębiny (fluoroza; "szkliwo plackowate").

Nie wolno zapominać także o całym katalogu przebarwień związanych ze zmianami degeneracyjnymi i procesem starzenia się organizmu ( jest to m.in. związane z osłabieniem mechanicznej integralności szkliwa i pojawieniem się coraz to większych mikropęknięć i defektów, co sprawia, że barwniki lepiej penetrują do głębszych struktur zębów powodując niekorzystne zmiany estetyczne koloru zębów).